૧. વણાટકામની અજોડ પરંપરા: પાટણના પટોળા
ગુજરાતનું વણાટકામ વિશ્વભરમાં ‘કાપડની રાણી’ તરીકે ઓળખાય છે.
- પાટણના પટોળા (Double Ikat): પાટણના પટોળા એ ભારતની સૌથી જટિલ અને કલાત્મક વણાટ પદ્ધતિ છે. આ પદ્ધતિમાં ‘તાણા’ (Warps) અને ‘વાણા’ (Wefts) બંનેને વણાટ પહેલા જ ચોક્કસ ડિઝાઇન મુજબ રંગવામાં આવે છે. આને ‘ડબલ ઇકત’ કહેવાય છે.
- ઐતિહાસિક પૃષ્ઠભૂમિ: ૧૨મી સદીમાં સોલંકી રાજા સિદ્ધરાજ જયસિંહના સમયમાં ૭૦૦ સાળવી પરિવારો મહારાષ્ટ્રના જાલનાથી પાટણમાં લાવવામાં આવ્યા હતા. આજે માત્ર ૨-૩ પરિવારો જ આ પરંપરાગત શુદ્ધ રેશમી પટોળા બનાવે છે.
- વિશેષતા: પટોળા બંને બાજુ પહેરી શકાય છે. તેના કુદરતી રંગો ક્યારેય જતા નથી, માત્ર કાપડ ફાટે છે. એટલા માટે કહેવાય છે - ‘પડી પટોળે ભાત, ફાટે પણ ફીટે નહિ’.
૨. બાંધણી અને અન્ય વણાટ કલા
- બાંધણી (Tie and Dye): જામનગર અને જેતપુર ‘બાંધણી’ માટે જગવિખ્યાત છે. સાડીના કાપડ પર ઝીણી ગાંઠો બાંધીને પછી તેને રંગવામાં આવે છે. ચુંદડી, ઘર્ચોળા અને લહેરીયા એ તેના મુખ્ય પ્રકાર છે.
- ટાંગલિયા વણાટકામ (સુરેન્દ્રનગર): આ વણાટમાં વણકર ચાલતા સાળ (Loom) પર જ કાચા રૂના નાના મણકા (Beads) જેવી ગૂંથણી કરે છે. આ અનોખી કલાને જીઆઈ (GI) ટેગ મળ્યો છે.
- મશરૂ કાપડ (માંડવી-કચ્છ/પાટણ): મશરૂ એટલે ‘પરવાનગી પાત્ર’. આ કાપડમાં અંદર સુતર અને બહાર રેશમ હોય છે. મુસ્લિમ ધર્મમાં રેશમ શરીરને અડવું વર્જ્ય હોવાથી આ મિશ્ર કાપડ વિકસાવવામાં આવ્યું હતું.
૩. છાપકામની અદભૂત દુનિયા (Block Printing)
- અજરખ પ્રિન્ટ (કચ્છ): અજરખ એટલે ‘આજ રખ’ (આજે જ રાખો). આ છાપકામ ધામડકા અને અજરખપુરના ખત્રી સમાજ દ્વારા થાય છે. તે ભૌમિતિક ડિઝાઈન અને રાતા-ભૂરા કુદરતી રંગો માટે જાણીતા છે. ઇન્ડિગો (ગળી) નો ઉપયોગ અહીં બહોળા પ્રમાણમાં થાય છે.
- માતાની પછેડી (અમદાવાદ): આ હાથથી દોરેલી અને છાપેલી પવિત્ર કાપડ શૈલી છે. વાઘરી સમુદાયના કલાકારો દેવી-દેવતાઓની જીવનકથા કાપડ પર કંડારે છે. તેને ‘ગુજરાતની કલમકારી’ પણ કહેવાય છે.
- સુતરાઉ છાપકામ (જેતપુર-અમદાવાદ): જેતપુર તેના ડાઈંગ અને સ્ક્રીન પ્રિન્ટિંગ ઉદ્યોગ માટે સૌરાષ્ટ્રમાં મોટું કેન્દ્ર છે.
૪. કચ્છનું ભરતકામ અને રોગન આર્ટ
કચ્છને હસ્તકલાનું ‘સોનું’ કહેવામાં આવે છે.
- ભરતકામની વિવિધતા: રબારી, આહીર, સોઢા મુતવા અને જત જેવી જ્ઞાતિઓની પોતાની આગવી ભરતશૈલી છે. આભલા (Mirrors) નો ઉપયોગ કચ્છી ભરતકામની ઓળખ છે. ‘સુફ’ ભરતકામમાં પાછળ ગાંઠ હોતી નથી તે તેની ચોકસાઈ છે.
- રોગન આર્ટ (Nirona): એરંડાના તેલના રંગોથી કાપડ પર કરવામાં આવતી આ પેઇન્ટિંગ કલા વિશ્વમાં માત્ર નિરોણા (કચ્છ) ના ખત્રી પરિવાર પાસે જ છે. પીએમ મોદીએ અમેરિકાના પ્રમુખ ઓબામાને રોગન આર્ટનું ‘Tree of Life’ ભેટમાં આપ્યું હતું.
૫. લાકડા કામ, ધાતુ કામ અને માટી કામ
- સંખેડાનું ફર્નિચર (છોટાઉદેપુર): સાગના લાકડા પર લાખ (Lacquer) દ્વારા લાલ-પીળા-સોનેરી રંગની ડિઝાઈન કરવામાં આવે છે. આ ફર્નિચરને પણ જીઆઈ (GI) ટેગ મળેલો છે.
- ઇડરીયા રમકડાં: ઇડર (સાબરકાંઠા) માં હલકા લાકડામાંથી રંગબેરંગી રમકડાં બનાવવાની મોટું કેન્દ્ર છે.
- પિત્તળ ઉદ્યોગ (જામનગર): જામનગર તેના પિત્તળના ભાગો (Brass Parts) અને કલાત્મક દીવાઓ/ઘરવખરી માટે એશિયામાં જાણીતું છે.
- લીંપણ ગુંથણ (Mud Art): કચ્છના બુંગા (નળાકાર ઘરો) માં ગારો અને આભલાની મદદથી સજાવટ કરવામાં આવે છે.
૬. ગુજરાતી ઘરેણાં અને પોશાક
ગુજરાતની સ્ત્રીઓ અને પુરુષોના પોશાકમાં ભારે વૈવિધ્ય છે.
- કેડિયું અને ચોરણો: સૌરાષ્ટ્રના પુરુષોનો પરંપરાગત પોશાક, જે નવરાત્રી અને મેળામાં વધુ જોવા મળે છે.
- આભરણો: પગમાં ‘તોડા-સાંકળા’, કમરે ‘કંદોરો’, ગળામાં ‘હાંસડી’ અને કાંડા પર ‘બંગડી’ કે ‘વેઢ’ ના પેરાવેશ ગુજરાતી સંસ્કૃતિનો ભાગ છે.
- અકીક ઉદ્યોગ (ખંભાત): દરિયામાંથી મળતા અકીકના પથ્થરો પર નકશીકામ કરીને ઘરેણાં બનાવવાની કલા ખંભાતમાં હજારો વર્ષોથી ચાલે છે.
૭. ગુજરાતી ખાણીપીણી (Culinary Heritage)
ખોરાક પણ ગુજરાતી સંસ્કૃતિનો એક અભિન્ન હિસ્સો છે.
- ગુજરાતી થાળી: જેમાં દાળ-ભાત, રોટલી-શાક સાથે ફરસાણ અને મીઠાઈની પરંપરા છે.
- સુરતનું ઊંધિયું અને ઘારી: જે વિશ્વભરમાં લોકપ્રિય છે.
- ખમણ-ઢોકળાં, ફાફડા-જલેબી: આ નાસ્તાઓ વિદેશમાં પણ ગુજરાતીઓની ઓળખ બની ગયા છે.